تنها بازمانده يك كشتی شكسته توسط جريان آب به يك جزيره دورافتاده برده شد، او با بيقراری به درگاه خداوند دعا می‌كرد تا او را نجات بخشد، او ساعتها به اقيانوس چشم می‌دوخت، تا شايد نشانی از كمك بيابد اما هيچ چيز به چشم نمی‌آمد.

سرآخر نااميد شد و تصميم گرفت كه كلبه ای كوچك خارج از كلك بسازد تا از خود و وسايل اندكش را بهتر محافظت نمايد، روزی پس از آنكه از جستجوی غذا بازگشت، خانه كوچكش را در آتش يافت، دود به آسمان رفته بود، بدترين چيز ممكن رخ داده بود، او عصباني و اندوهگين فرياد زد: «خدايا چگونه توانستی با من چنين كنی؟»

صبح روز بعد او با صدای يك كشتی كه به جزيره نزديك می‌شد از خواب برخاست، آن می‌آمد تا او را نجات دهد.

مرد از نجات دهندگانش پرسيد: «چطور متوجه شديد كه من اينجا هستم؟»

آنها در جواب گفتند: «ما علامت دودی را که فرستادی، ديديم!»

آسان می‌توان دلسرد شد هنگامی كه بنظر می‌رسد كارها به خوبی پيش نمی‌روند، اما نبايد اميدمان را از دست دهيم زيرا خدا در كار زندگی ماست، حتی در ميان درد و رنج.
دفعه آينده كه كلبه شما در حال سوختن است به ياد آورید كه آن شايد علامتی باشد برای فراخواندن رحمت خداوند.
 

خب، فکر می کنی میتونی بهشت رو از جهنم تشخیص بدی؟ 

آسمان آبی رو از درد؟ 

یه سبزه زار رو از یه ریل اهنی؟ 

خنده رو از یه پوز خند؟

فکر می کنی میتونی تشخییص بدی؟

فکر می کنی میتونیم تمام کسانی رو که ازمون متنفرن رو عوض کنیم 

قبل از اینکه دیر بشه 

از اینکه آزاد و رها هستم به خودم میبالم

اما کیو میشه سرزنش کرد؟

خجالت نکش

فکر می کنی واقعا میتونیم تغییر بدیم؟

ای کاش!
 

ای کاش اینجا بودی! 

ما یک روح گم شده ایم 

که داریم تو یه تنگ ماهی شنا می کنیم

سال به سال

داریم تو یه مسر دوار می چرخیم 

چی پیدا کردیم؟ 

همون ترسهای قدیمی 

ای کاش اینجا بودی

 

دیگه احتیاج نداریم 

دیگه به رنج و درد بیشتری نیاز داریم 

فقط نیاز داریم که تو همین نوع زندگی باقی بمونیم 

چیزهای بیشتری بدست بیاریم 

دوستان بیشتری از دست ندیم 

داریم خودمون رو گم می کنیم 

نیاز به کمک داریم

خوشحالم که اینجایی
خوشحالم که اینجایی

میتونی تا عبد بخوابی، ولی بازم خسته ای
میتونی مثل یه سنگ بی احساس باشی، ولی رنگی از صلح و صفا نخواهی دید

وقتی با تو هستم انگار دارم انسان نابینایی رو کمک می کنم
با تو احساس می کنم دارم وقتمو تلف می کنم

منتظرت بودم
هنوزم منتظرتم

منتظرت بودم

منتظرت بودم
منتظرت بودم

هنوزم منتظرتم

اما با تو یک قدم هم طولانیه

یک قدم هم طولانیه

میتونی تا اونجا که میتونی مشروب بخوری، ولی باز سیر نمیشی

میتونی کل دنیا رو بگردی، ولی اثری از عشق پیدا نمی کنی
عشقی پیدا نمی کنی

فکر می کنی با هلوا هلوا کردن دهن شیرین میشه!

اگه حتی ماه و خورشید هم در کارشون شک می کردن

بلافاصله از این کارشون دست بر میداشتن
با اومدن یه چلچله که تابستون نمیاد!
ولی بالاخره فردا باید از یه جا شروع بشه

فکر می کنی با هلوا هلوا کردن دهن شیرین میشه!
فکر می کنی با هلوا هلوا کردن دهن شیرین میشه!

نذار پیری تورو تو مشت خودش بگیره

با اومدن یه چلچله که تابستون نمیاد!

منتظرت بودم

هنوزم منتظرتم

اما با تو یک قدم هم طولانیه

یک قدم هم طولانیه


منتظرت بودم

منتظرت بودم

هنوزم منتظرتم

منتظرت بودم

منتظرت بودم

منتظرت بودم

هنوزم منتظرتم

اما با تو یک قدم هم طولانیه

یک قدم هم طولانیه

در میان کشتزارهای بی پایان , برفراز زمینی که سرتاسرش محل دفن است

کنار دریاچه باستانی , در میان فریادهای زجر آور

هنگامی که شکوه تاریکی بر می خیزد, بر فراز آسمان

ما دوش به دوش یکدیگر رژه می رویم
تاریکی به ما حس غرور می دهد
ماه نو در آسمان اشک می ریزد
پژواک هایی در حال فریاد در آسمان
آتش فروزان ِدرونشان را حس می کنند
بوسه ایی از مرگ بر صورتم می نشیند
به خاطر نواهای ملتمسانه ام
شیطان روحم را محاصره می کند

به انتظار (یک) سمفونی سوگ می نشینم
سایه ها حریصانه همه چیز را غارت می کنند -  فلاکتی در حال بلعیدن همه چیز

درخشش شیاطین - ایمانم را نابود می کند
از میان سیاه ترین پرتگاه ها و از میان تاریک ترین فاجعه ها
جایی که صدای خنده فضا را می شکافد
شیاطین با هزاران توفان از آسمان می رسند

ملودی های خونین نواخته می شوند
هنگامی که سکوت توسط مردگان شکسته می شود
شیاطین بر روح و ترسم می رانند
منتظر در میان سایه ها
گرگ ها در کنارم فرار می کنند
عذاب ابدی جهنم , زیبارو را دربرمی گیرد
برای دریاچه ی بدون موج اشک میریخت
یک نقاشی مخملین آشکار می شود
به روی آسمان مهتابی از خون
در میان حصار درد

روح ها پا به فرار می گذارند و به دنبال جای امن می گردند

هنگامی که صدایت از درد بلند می شود

قصیده های عاشقانه در خون

تاریکی به حجابت حمله ور می شود

هنگامی که آنها نامم را در فضا زمزمه می کنند

در میان سایه ها آرام می گیرم

در جایی که گل های رز می میرند

!!!

                  در عالم دو چيز از همه زيباتر است : آسماني پرستاره و وجداني آسوده.  

چند قورباغه از جنگلی عبور می کردند که ناگهان دو تا از آنها به داخل گودال عمیقی افتادند . بقیه ی قورباغه ها در کنار گودال جمع شدند و وقتی دیدند که گودال چه قدر عمیق است به دو قورباغه ی دیگر گفتند که دیگر چاره ای نیست . شما به زودی خواهید مرد .
دو قورباغه این حرفها را نادیده گرفتند و با تمام توانشان کوشیدند که از گودال بیرون بپرند . اما قورباغه های دیگر دائما به آنها می گفتند که دست از تلاش بردارید ، چون نمی توانید از گودال خارج شوید ، به زودی خواهید مرد
بالاخره یکی از دو قورباغه تسلیم گفته های دیگر قورباغه ها شد و دست از تلاش برداشت او بی درنگ به ته گودال پرتاب شد و مرد
اما قورباغه ی دیگر با حدکثر توانش برای بیرون آمدن از گودال تلاش می کرد . بقیه ی قورباغه ها فریاد می زدند که دست از تلاش بردار ،‌ اما او با توان بیشتری تلاش کرد و بالاخره از گودال خارج شد
وقتی از گودال بیرون آمد ،‌ بقیه ی قورباغه ها از او پرسیدند : مگر تو حرفهای ما را نشنیدی ؟
معلوم شد که قورباغه ناشنواست ، در واقع او در تمام مدت فکر می کرده که دیگران او را تشویق می کنند

دنیای تو یک زیر سیگاریه

ما هم مثل سیگار توش داریم می سوزیم و از بین می ریم

هرچه بیشتر گریه کنی خاکسترها به گل تبدیل میشن                                       

این سرشت و سرنوشت یه زالوئه

احساس پاک دامن بودن دیگه ارزشی نداره/پاکدامنی چیز دیگه ایی تعبیر می شه

تو فقط یه ثانیه از زندگیت رو واقعا زندگی می کنی

دنیای من به این مرض مبتلا نشده و توی دنیای من هنوز یه راه فرار هست

هر کسی فکر می کنه اون چیزی که می گه درسته

اینجا رویا ها در هم تنیده شده و در هر رویایی رویایی دیگر کمین کرده 

من موقعی که می خوابم و لحظه ایی از این دنیا جدا می شم احساس هوشیاری و آرامش می کنم

تو وقتی اینو می فهمی که من مردم

من به دیدن یک خدا رفتم ولی دیدم که دارم به خودم نگاه می کنم

 (با هر لحظه بودنم با تو یه قدم به مرگ نزدیک تر می شم)

بخششی نیست...رستگاری نیست...

هر چی هست و نیست همینجاست ...

قدرت مغز من کشش این چیزها رو نداره و این چیزها ماورای تجربیات و مشاهدات منه

(تو هیچ وقت نخواهی فهمید که من چی می گم)                                                                     

در میان کشتزارهای بی پایان , برفراز زمینی که سرتاسرش محل دفن است

کنار دریاچه باستانی , در میان فریادهای زجر آور

هنگامی که شکوه تاریکی بر می خیزد, بر فراز آسمان

ما دوش به دوش یکدیگر رژه می رویم
تاریکی به ما حس غرور می دهد
ماه نو در آسمان اشک می ریزد
پژواک هایی در حال فریاد در آسمان
آتش فروزان ِدرونشان را حس می کنند
بوسه ایی از مرگ بر صورتم می نشیند
به خاطر نواهای ملتمسانه ام
شیطان روحم را محاصره می کند

به انتظار (یک) سمفونی سوگ می نشینم
سایه ها حریصانه همه چیز را غارت می کنند -  فلاکتی در حال بلعیدن همه چیز

درخشش شیاطین - ایمانم را نابود می کند
از میان سیاه ترین پرتگاه ها و از میان تاریک ترین فاجعه ها
جایی که صدای خنده فضا را می شکافد
شیاطین با هزاران توفان از آسمان می رسند

ملودی های خونین نواخته می شوند
هنگامی که سکوت توسط مردگان شکسته می شود
شیاطین بر روح و ترسم می رانند
منتظر در میان سایه ها
گرگ ها در کنارم فرار می کنند
عذاب ابدی جهنم , زیبارو را دربرمی گیرد
برای دریاچه ی بدون موج اشک (می) ریخت
یک نقاشی مخملین آشکار می شود
به روی آسمان مهتابی از خون
در میان حصار درد

روح ها پا به فرار می گذارند و به دنبال جای امن می گردند

هنگامی که صدایت از درد بلند می شود

قصیده های عاشقانه در خون

تاریکی به حجابت حمله ور می شود

هنگامی که آنها نامم را در فضا زمزمه می کنند

در میان سایه ها آرام می گیرم

در جایی که گل های رز می میرند

زیبا روی رویایی در انتظار بوسه خونین مرگ است

هنگامی که فرشته ها در میان حصار ضعیفِ شب می خوانند...